کودکان خیابانی٬همیشه درذهن من ٬بی گناه ترین قربانیان بوده وهستند.کودکانی که سرپناهی ندارند٬به شیوه انگلی زندگی می کنندوموردانواع بی حرمتی هانیزقراردارند.

این قبیل بچه ها-که تعدادشان درایران کم نیست-زاییده  اقتصاد نادرست ٬عدم عدالت اجتماعی وهمچنین قربانی بدسرپرستی والدین خودهستندودرجای جای تهران ٬گاه وبی گاه حضورشان پیداست وغم نهفته درنگاه شان ماراآزارمی دهد.متاسفانه حکومت کثیف اسلامی ٬هیچ کاری برای این طفلان بی گناه نمی کند٬مگرهرازچندگاهی منتقل شان کندبه "کانون اصلاح وتربیت "تادرآن جاچم وخم بزه وانواع جرم هارا٬ازبزرگ ترهابیاموزندومعصومیت خودراتمام عیارببازند.

عزیزانی ازمن گله کردندکه "ای کاش سروده یی نیزدروصف آسیب های اجتماعی می گفتی"وخوب هرچند رویه این وبلاگ٬ سروده هایی ازنوع دیگرهستندکه بارها نمونه هایش راملاحظه کردیدامابرآن شدم تاشعری نیزبه بچه های خیابان خواب ایرانی هدیه کنم٬این سروده سپیدرامدت هاپیش ازآن که "وبلاگ پاسارگاد" رابگشایم درپی  یک تصویرغم انگیز که درذهنم نقش بسته بود٬بااشک وخون نوشتم .شعری که درقالب چندطرح کوتاه گفته ام:

خانم گل نمی خواهید؟

پشت چراغ قرمز

بلاتکلیف دوره گردهای بی سرپناه

خیابان خواب های سرمازده

فرصت اقتدابه کسی راندارند

خانم گل نمی خواهید؟شاخه یی سیصدتومان!

...

می خواهم مشرف شوم

باکاروانی پرازرنگ

بازگردم

بایک شهرسوغات

جشن بگیرید

من بازگشته ام

...

وضوندارم

نمازمیت که می شودخواند؟

باهمین کفش های پاره

وبسته های آدامس وشوکولات

رمل واسطرلاب وخطوط معوج

-خانم گل نمی خواهید؟شاخه یی سیصدتومان

کاش چراغ سبزنشود

کاش حقوق سربرج رازودتر...

کاش این برج زهرمار

این چراغ چشمک زن

این زن کوچک گل فروش

این فروشنده دوره گرد

این گردن خمیده لعنت گیوتین

کاش سبزشود

چراغ نه!

حصارنه!شهرنه!

کاش دوباره سرراهم سبزشود

سایه یی که دیروزسراغم راگرفت

...

حقوق اول برج

شیون آمبولانس پشت چراغ قرمز

اتهام ننگین "ندارم"برپیشانی بی گناه یک مجرم

داغ ودرفش دوباره

برتن لهیده کودکان خیابان

یک شاخه مریم برای سالگردازدواج

...

بی وضونمازمی خوانم

باپیراهنی آلوده هزاربرچسب

درمسجددشنه ودشنام

دراعماق این تالاب خون

برمزارکودکانی که ازکابوس تجاوزمی لرزند

می خواهم پشت به قبله نمازبخوانم

سربرخاک گل های ساقه چین شده

-خانم ٬گل نمی خواهید؟!