سه روزدیگرهجدهم تیرماه است .تمام ملت مااین روزراخوب می شناسندوبه یاددارند. روزی که جوانان دانشجووشجاع ایرانی ٬صدای اعتراض شان خیابان های تهران راپرکرد.عده یی مظلومانه به خاک وخون کشیده شدندوچندی دیگربرای مدتی نامعلوم وبلاتکلیف روانه زندان شدند.

به همین مناسبت اعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی نیزپیامی صادرفرمودند(که احتمالن درپست بعدی٬ انتشارخواهم دادتاآن هایی که نشنیده انددریابندپادشاه غربت نشین ایران همراه وهمسوباجوانان بیدارایرانی حرکت می کنند)پس ازاین ظاهرن چیزی عوض نشد.آن هایی که سخت ومحکم برمسندقدرت شان باقی بودندهم چنان درجایگاه خودقراردارند.امادستاوردمهمی که جنبش شکوهمنددانشجویان مبارزایران به ماهدیه کرد٬ترس ووحشت دایمی بودکه درجان وقلب حکومت رخنه کرد.آن هایی که تابه اکنون گمان می کردندموردتاییدمردم هستند٬آسان دریافتندهیچ مشروعیتی ندارندوباشعاردین ومکتب نمی توانندمشروعیتی برای خوددست وپاکنند.درودمی فرستیم به روان پاک شهدای هجدهم تیروبرای عزیزان دربندآرزوی رهایی وآزادی می کنیم.