پس ازنامه یی که حدودیک هفته پیش ازسوی البرادعی رییس کل آژانس بین المللی اتمی  مبنی برتصویب اجازه یی مشروط وبخشیدن اختیارات محدودهسته یی به حکومت وقت صادرشد٬رژیم جهل وخشونت اسلامی به رقص وپاکوبی برخاست.اگرچه درمتن نامه البرادعی شروط وتوصیه های فراوانی وجودداشته اندکه حکومت الله رادرمانورعملی خود-برای دستیابی به بمب اتم-بسیارمحدودمی کندبااینحال رییس جمهوردلقک اسلامی٬محموداحمدی نژادبه عنوان سردمدارماجراجویی هسته یی رژیم ٬به طورعلنی جشن پیروزی هسته یی!! راتبریک گفت تاآن دسته ازمردم ایران -که شوربختانه درجهل خان ومان سوزی سیرکرده وگوش جان شان راتنهابه اراجیف صادرشده ازسوی این اهریمنان سپرده اندوبی شک بسیاری ازآنهامتن پیام محمدالبرادعی راحتانخوانده ویاازفرط درایت شان!!! چیزی ازآن سردرنمی آورند.

درمقالات پیشین بحران هسته یی رژیم وپیامدهای آن مطرح شده وتحلیل بسیاری برآن رفت ودراین پست ٬مایل هستم دوتاموضوع مهم راعنوان کنم:

۱-رژیم دستاربندان این روزهامی کوشدوانمودکندکه دربازی هسته یی کامیاب شده است ٬امادرآینده یی بسیارنزدیک ملت عزیزایران قربانی ماجراخواهندبودزیرابازی تمام نشده وخررویاهای آسیدعلی گداهنوز ازپل "تزویروفریب " عبورنکرده است.آقای شیمون پرز٬رییس جمهوراسبق اسراییل وبرنده جایزه صلح نوبل٬چندی پیش ازسران رژیم وقت ایران اکیدن خواست تابه این بازی کودکانه وخطرسازپایان دهندوبالطبع بی توجهی رژیم اسلامی به تمام این هشدارها٬درنهایت گریبان ملت بیگناه راخواهدگرفت واحتمال حمله نظامی به ایران ازسوی اسراییل قریب الوقوع است.دمیدن اینان درشیپورهسته یی ودرواقع بلندپروازی شان ٬ماجرای شومی رابرای میهن مارقم خواهدزدوالبته مردم ایران نیزمجبوربه پرداخت بهای گزافی خواهندبود.

۲-مورددوم شایدهشداری باشد٬برای دنیای آزادکه بی قیدانه مشغول مباحثه ومذاکره باافسارگسیخته گانی است که درزمان لازم به ملت ایران حتارحمی روانخواهندداشت ودرست مانندشخص خمینی٬درعوالم مالیخولیایی سیرکرده ومترصدفرصتی هستندتارویاهای دورشان راجامه عمل پوشانده وسراسردنیارادرآتش قهرخودبسوزانند.رژیم ولایت فقیه٬باضریب احتمالی بالاتاپایان سال ۲۰۰۸مجهزبه بمب اتم خواهدبودوازآنجاکه حمایت روس درطی این سال هااینان رابه موشک های دوربردوفضاپیماهم تجهیزکرده تا قادرباشندماهواره یی رابه فضاپرتاب کنند-که چندی پیش تمام دنیادرجریان پرتاب موشک ماهواره یی جمهوری ولایت فقیه قرارگرفتند-درنتیجه خواهندتوانست هرنقطه ازدنیارابه وسیله موشک مجهزبه کلاهک اتمی هدف قراردهند.

درجهان امروزکه جهان دانش وخرداست ومنطق برامورش حکمفرماست ٬عده یی گدای تازه رسیده می خواهنددنیارادرپنجه های قدرت خودبگیرندوباشمشیربی خردی٬"جهان اسلام"رابه اهالی این کره خاکی تحمیل کنند.

مخاطب این سطر٬سران حکومتی دنیاهستند:پس کی می خواهیدصدای ملت دربندومظلوم ایران رابشنوید؟دراین یک سال سرنوشت سازکه امنیت وآرامش درتمام دنیاموردتهدیدیک مشت جانی بالفطره که ازتمام هستی جزیک مشت وردوهذیان نیاموخته اند٬قرارگرفته است کاش به خودمی آمدیدومسیرسرکوب آرزوپروری های رژیم دیکتاتورحاکم برایران رابه مسیری میانبروکم هزینه بدل می ساختید.

وبالاخره  فردفردملت عزیزومحنت زده ایران هستندکه قادرندخون آشامان حاکم راسرنگون کنند.ملت امروزکمابیش دریافته است٬ازدست هیچ قدرت بیرونی وبه عبارتی ازدست "بیگانه" کاری برنمی آید.دربحث برون رفت بحران هسته یی البته نقش ملت ایران اندک بوده وگشودن این گره پرمخاطره به دست تمام دنیاامکان پذیراست.اما رهایی ملت ازیوغ این رژیم مستبد٬تنهابه مددبه پاخیزی واتحادآنان ودرسایه رهبری فرزانه ٬چون ذات بی پایان اعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی میسرخواهدشد.

سال جدید٬سال حساس وسرنوشت سازی خواهدبودوشعوروآگاهی مردم ایران ٬نقشی به سزاداردکه سرانجام پایه های حکومت سلطه گران فروریزدومیهن مان ایران نجات یابد.

چهارم اسفنددوهزاروپانصدوشصت وشش شاهنشاهی

ماه اسفندروبه پایان است وسالی دیگردرانبوه غم واندوه داردباماوداع می کندتاسالی دیگر وداستانی دیگر.امیدقاطع ملت این است که سال هشتادوهفت، سال پیروزی نوربرتاریکی باشدوملت دربندزندان ولایت فقیه،زندانبانان سیاه دلی را-که حدودسه دهه است کابوس شان برسرمان آوارشده -به قعردوزخ بفرستندتادرسایه آزادی وحضورمحبوب ومعبودملت مان، آن شهریارمهربان وآن بیکرانه ترین ذات مقدس وهستی بخش،پرتوخویش رابرایران بتابانندتامیهن مان دوباره سرافرازی گمشده اش راتجربه کند.درآستانه سالی نو،مطابق معمول همه درگیروداررسوم مطبوع نوروزی هستندوعلارغم تمام سرکوب های اجتماعی می خواهندخودرابرای لحظه هایی شادآماده سازند.من اماهرچه می کوشم نمی توانم خودم رادراین شادی هاسهیم کنم زیراپیوسته دراین تفکرم:"پادشاه ایران٬ نوروزدیگری رادرغربت می گذرانند"ازاین اندیشه گریزی ندارم وباوردارم بسیاری ازایرانیان نیزهرسال رادرحسرت طلوع "خورشیددرتبعیدایران"ذات ملوکانه اعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی می گذرانند.آن حضرت بی آنکه خم به ابروآورندهرسال پیام شادباش نوروزی رابه ملت ایران مرحمت می کنندوماهرگزوهرگزنمی دانیم درآن قلب مبارک چه می گذردوشایدهم برای این دانستن تلاشی نمی کنیم.جان نثارسروده زیررابه خاک پای آن پادشاه بزرگوار،اعلاحضرت همایونی رضاشاه دوم پهلوی پیشکش داشته ام درحال وهوای همیشگی انتظارنظاره آن رخساره دلربا،باشدتانوروزآینده رادرسایه فره ایزدی معظم له پای هفت سین مان بنشینیم:

با يك بليط اتوبوس،جامانده ازهیاهوی دیروزها

به انتظارفردای رسیدنم

درمه آلود این جاده خالي‌

بليط را گم كرده‌ام، افسوس

چاره‌يي جز خم شدن، زير اين رگبار بي‌هنگام نيست

توفان این بیراهه

نه به شاخه‌هاي شكسته رحم دارد

نه به این تن تکیده بی تاروپود

در هزار توي ثانيه‌ها

تنهابه ساعت آمدنت خيره‌ام

دربه‌درم

درپیش روی  شهر آشناي دير سالي

سواري

ازآن نمي‌گذردحتا

دستي

چراغي

برگورتاریک مان روشن نمي‌كند

چه‌گونه به تاريخ پشت

كرده‌ايم

که ساعت هاوسالنامه ها را

وارونه باور كرديم؟

چرا اين دست‌ها نمي‌فهمند؟

تا كي اين تكبير مكرر؟

در صف‌هاي گسسته‌ باوری

كجاست آن حضور سترگ بي‌انكار؟

مثل يك نور ناب

برين ظلمت زارِ در سوگ نشسته بتاب!

ما دراین زمستان زشت

اسير بي‌برگ و باري مانده‌ايم.